Kitab Kidung nyaéta kumpulan puisi munggaran di nagara kuring,
ngawakilan kreasi puisi ti Dinasti Zhou Kulon dugi ka pertengahan Periode Semi sareng Gugur, dimana pedaran cinta nempatan proporsi anu ageung. Puisi cinta dina "Kitab Lagu" haneut sareng romantis, murni sareng alami, sareng mangrupikeun pertukaran haté sareng haté, sareng tabrakan cinta sareng cinta. Sanaos seueur puisi cinta dina generasi salajengna jauh langkung handap tibatan "Kitab Lagu" dina nilai sastra, éta tiasa dianggap salaku warisan sareng kamekaran "Kitab Lagu".
Pikeun anu disebut Yiren anu ngan ukur gaduh hiji sisi, lalaki éta sacara polos ngira yén aranjeunna parantos bogoh saratus taun ka pengker, sareng sisi éta ngan ukur bakal patepang deui saatos saratus taun reinkarnasi. Ku alatan éta, sanaos payunna "langit héjo, embun bodas ibun, sareng jalanna panjang pisan", anjeun tetep naék ka hulu, miharep ningali anjeun ngalangkungan sadayana, tapi anjeun aya di tengah cai, sapertos ditakdirkeun jauh ti anjeun sareng.
Dunya ngan ukur terang yén "awéwé anu geulis nyaéta lalaki anu budiman." Nanging, anjeunna
teu terang yén lalaki dina sajak éta bakal angkat ka leuweung awi unggal dinten kanggo nepungan awéwé éta, ngantosan ti wétan medalna panonpoé dugi ka cahaya panonpoé nyeret bumi pikeun kabur, sareng pamustunganana dugi ka gema Jujiuguanguan Pass. Dinten demi dinten, kuring ngarenghap panjang kalayan kuciwa, sareng teras-terasan ngarep-ngarep kalayan harepan énjingna.
Lalaki jeung awéwé teu hayang nyaho kumaha maranéhna bisa babarengan, maranéhna ngan saukur nyaho yén waktu babarengan téh mangrupa waktu anu panghadéna dina kahirupan silih. Lalaki hayang waktu tetep dina momen anu éndah, sedengkeun awéwé mikir yén waktu téh siga jurang. Jadi aya helaan napas "Disarankeun nginum jeung kolot bareng jeung pasangan; piano jeung seren aya dina kulawarga karajaan, sagalana éndah".
"Maot jeung hirup teh ngahiji, jeung anjeun bakal bagja ku
pasangan, cekel leungeun anjeun, teras janten sepuh sareng pasangan anjeun." Ieu sanés puisi cinta, tapi sumpah anu dilakukeun ku prajurit sateuacan aranjeunna angkat perang. Tapi éta parantos janten sinonim sareng cinta anu teu tiasa disingkahan salami rébuan taun. Tapi sabaraha jalmi anu tiasa ngartos yén sumpah ngan ukur jangji dina angin. Angin niup sapertos dandelion anu ngalayang langkung jauh, sareng moal aya anu keukeuh kana éta. Carita dina The Book of Songs parantos dipisahkeun salami langkung ti 2.000 taun, sareng langkung ti 2.000 taun parantos ninggalkeun kasedih Lu You sareng Tang Wan yén "sanaos aliansi gunung aya, buku brokat hésé dirojong"; keluhan Liang Shanbo sareng Zhu Yingtai yén "duanana janten kukupu sareng jogét, sareng cinta sareng cinta henteu teu aya haténa"; Nalan Rongruo sareng Lu "pasangan salami hirupna, silih pikanyaah tapi sanés kencan buta". Tanah gurun beuki jauh ti urang dina dinten éta, urang ngan ukur patepang kalayan éndah, robah kalayan éndah, sareng hilap kalayan éndah; tungtung bumi henteu aya beuki lila disebutkeun, urang ngan ukur awal tina hiji fase sareng tungtung tina hiji fase.
Sajak, dina kecap-kecap anu endah tur pinuh ku rasa kadeudeuh, ngagambarkeun naon anu dicaritakeun ku pangarangna
geus katempo, kadéngé, atawa dialaman langsung. Hasilna nyaéta puisi téh éndah tur suwung, tapi lain dina kasedih atawa kabagjaan, ngan jalma-jalma nu tilelep kana éta puisi.
Waktos posting: 9-Agu-2022
